لحظه‌های افطار؛ از شوق وصال تا لطف استجابت

خبرگزاری حوزه/در طول روزهای عزیز ماه مبارک رمضان تلاش کردیم هر روز یکی از احادیث مربوط به معارف و حقایق ماه رمضان و ویژگی های این بهار عزیز را با نگاهی معرفتی تقدیم شما نماییم.

قال الكاظم (علیه السلام)

دعوة الصائم تستجاب عند افطاره

امام كاظم (علیه السلام) فرمود:

دعاى شخص روزه‏دار هنگام افطار مستجاب مى‏شود.

بحار الانوار ج 92 ص 255 ح 33.

دوش وقت سحر از غصه نجاتم دادند

واندر آن ظلمت شب آب حیاتم دادند

چه مبارک سحری بود و چه فرخنده شبی

آن شب قدر که این تازه براتم دادند

لحظه های ناب و تابناک افطار، لحظه های جهیدن برق شوق از دیدگان مومن، لحظه های تابیدن آفتاب مهربانی از دل رئوف خدا بر پهنه سفره هایی که از معجزه دور نیست و آدمهای دور و برش را می توان در وسعت سبز و زیبای عنایت و محبت خداوند به تماشا نشست.

هنگامه افطار، لحظات مهر و محبت و وصل است.

حس غریب و قریبی که مومن روزه دار پس از یک روزه اطاعت امر حق و لب فروبستن از هر لذتی به دست می آورد و او را در اوج تشنگی و گرسنگی در بوستان مصفای بهشت برین الهی درمی یابد.

لحظات افطار که شور و نشاطی باطنی سراسر سرزمین قلب آدمی را پر کرده و دل، بیقرارِ دیدار نور حق، در کرانه وجود است.

لحظات افطار که جرعه جرعه شراب طهور و دریا دریا صواب و ثواب از معدن لایزال حق و منبع مستعان خدا بر آدمی فرو می ریزد و او را در کنف حمایت خویش دربرمی گیرد.

و در این موقف و موضع زیبا و ناب است که انسان می فهمد چقدر به خدا نزدیک است و چقدر خدا به او رئوف.

و در این نورانیت شریف و زیبایی دلنواز و دستگیر است که دعاى شخص روزه‏دار هنگام افطار مستجاب مى‏شود و تابش خورشید استغفار از پس پرده غفلت و معصیت برمی آید و انسان از زمین­گیری این دنیا، به پرواز در آسمان رهایی و استغنا و پاکی و خلوص می برد.

آری؛ لحظه های ناب و تابناک افطار، لحظه های جهیدن برق شوق از دیدگان مومن، لحظه های تابیدن آفتاب مهربانی از دل رئوف خدا بر پهنه سفره هایی است که نان و خرمایش بوی بهار می دهد و استکان چای اش عطر دل انگیز یار.

شاید این طعام ساده و این گندم و آب و شیرینی طبیعت که در نان و چای و خرما دمیده است، همان قوت و روزی همیشگی باشد که از دل زمین و اشک آسمان به مدد تلاش انسان و از روزنه رحمت و برکت الهی به دست آمده، اما در ماه رمضان و بر سر سفره های افطار، طعم و بوی دیگری دارد و عطر و روی دیگر.

و خدا در این لحظه های ناب و عزیز، دعای مومن روزه دار را به مقام استجابت می رساند و حلقه وصل، با اوج گیری دعا و فروریزی رحمت حق، تکمیل می شود و انسان به مقام قرب نائل.

آری؛ دعاى شخص روزه‏دار هنگام افطار مستجاب مى‏شود و ای کاش در این وقت شریف و موقع عزیز به یاد داشته باشیم که حق دعا و اصل اجابت و شوکت رمضان و حقیقت افطار را به جای آوریم و در هنگامه وصل از خدا همان چیزی را بخواهیم که درخور این لحظات عرفانی و آسمانی است.

و فرموده اند که همه چیز زندگی تان را از دنیایی و عقبایی از خدا بخواهید حتی نمک سفره تان را؛ و حق نیز همین است که علاوه بر این وسعت در خواستن و تنوع در تمنیات ربانی ما آدمیان خاکی از ذات حق، دیگران را و دردها و نیازها و مشکلاتشان را از یاد نبریم و بدانیم که دعا در حق برادر و خواهر دینی چقدر نازنین و دوست داشتنی و خواستنی است و خدا و ملائک چه لذت می برند وقتی در عرش برین به نظاره می نشینند دعای مومنی را د رحق دیگران.

 و همین فیض عظمی و رسیدن به مقام ایثار و مقدم داشتن دیگران در دعاست که باعث می شود دعاهای انسان در حق دیگران، در حق خودش هم به مقام اجابت برسد و نور علی نوری در سفره افطاری مهیا گردد و ضیافتی دیگر از جنس نور و سرور برپا گردد.

باری؛ لحظه های ناب و تابناک افطار، لحظه های جهیدن برق شوق از دیدگان مومن، لحظه های تابیدن آفتاب مهربانی از دل رئوف خدا بر پهنه سفره هایی که از معجزه دور نیست و آدمهای دور و برش را می توان در وسعت سبز و زیبای عنایت و محبت خداوند به تماشا نشست.

و هنگامة افطار، لحظات مهر و محبت و وصل است.

قدرش را بدانیم و سهممان را از این وسعت سبز برگیریم!